เขตเวลา |
Asia/Shanghai |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+8 |
เวลาออมแสง |
ภูมิภาคปัจจุบันไม่ได้ใช้เวลาฤดูร้อน |
เขตเวลา |
Africa/Libreville |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+1 |
เวลาออมแสง |
ภูมิภาคปัจจุบันไม่ได้ใช้เวลาฤดูร้อน |
เมืองลั่วตง ตั้งอยู่ในมณฑลกวางตุ้งตะวันตก เป็นเมืองระดับอำเภอที่ปกครองโดยเมืองหยุนฟู มีชื่อเสียงว่าเป็น "ประตูสู่กวางตุ้งตะวันตก" และ "คลังข้าวของเหลงหนาน" ตั้งอยู่ ณ จุดบรรจบของวัฒนธรรมกวางตุ้งและกวางสี มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,400 ปี นับตั้งแต่ก่อตั้งเป็นอำเภอในสมัยราชวงศ์ใต้ ถือเป็นหนึ่งในอำเภอวัฒนธรรมโบราณของกวางตุ้งภายในอาณาเขตของมัน อุโมงค์ชังกังโปได้รับการยกย่องว่าเป็น "คลองธงแดงทางใต้" ซึ่งเป็นตัวอย่างของวิศวกรรมชลประทานสมัยใหม่ หลัวตงมีชื่อเสียงในด้านข้าว อบเชย และผลผลิตอื่นๆ ที่อุดมสมบูรณ์ มีรากฐานทางเกษตรกรรมที่ลึกซึ้ง ในฐานะที่เป็นจุดสำคัญบนเส้นทางสายไหมทางทะเล หลัวตงได้ผสมผสานวัฒนธรรมกวางฟู ฮากกา และหลิงหนานที่หลากหลายเข้าด้วยกัน โดยรักษาแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าไว้ รวมถึงหมู่บ้านโบราณและศาลเจ้าบรรพบุรุษวันนี้ ด้วยข้อได้เปรียบของศูนย์กลางการขนส่งเชิงกลยุทธ์ ลั่วต้งกำลังเร่งการบูรณาการเข้าสู่การพัฒนาเขตอ่าวกวางตง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area) ผ่านการขับเคลื่อนอย่างประสานกันของเกษตรกรรมเชิงนิเวศ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และอุตสาหกรรมการผลิต ลั่วต้งกำลังเขียนบทใหม่ในประวัติศาสตร์การพัฒนาสมัยใหม่ของเมืองที่มีอายุหลายพันปีแห่งนี้
โอเยมเป็นเมืองหลวงของจังหวัดวอย-เอนเทมทางตอนเหนือของประเทศกาบอง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ใกล้ชายแดนประเทศแคเมอรูน เมืองนี้เป็นหนึ่งในศูนย์กลางภูมิภาคที่สำคัญของกาบอง ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศป่าฝนเขตร้อน ล้อมรอบด้วยพื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ด้วยมันสำปะหลัง ผักตบชวา และโกโก้ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้าเกษตรและการค้าในท้องถิ่นเมืองโอเยมมีวัฒนธรรมชาติพันธุ์ที่หลากหลาย โดยมีตลาดหัตถกรรมพื้นเมืองอันเป็นเอกลักษณ์ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากภูมิภาคใกล้เคียง ในฐานะศูนย์กลางการคมนาคมที่เชื่อมต่อพื้นที่ภายในของประเทศกาบองกับประเทศเพื่อนบ้าน เมืองนี้มีบทบาทสำคัญในการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมระดับภูมิภาค แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่มาก เมืองนี้ก็มีทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม และชุมชนยังคงรักษาวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมไว้ ซึ่งเป็นหน้าต่างที่เปิดให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะของกาบองตอนเหนือ