เขตเวลา |
Africa/Sao_Tome |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+0 |
เวลาออมแสง |
ภูมิภาคปัจจุบันไม่ได้ใช้เวลาฤดูร้อน |
เขตเวลา |
Asia/Shanghai |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+8 |
เวลาออมแสง |
ภูมิภาคปัจจุบันไม่ได้ใช้เวลาฤดูร้อน |
เซาตูเมและปรินซิปีเป็นประเทศหมู่เกาะในแอฟริกาตะวันตกตอนกลาง ประกอบด้วยเกาะเซาตูเม ปรินซิปี และเกาะเล็กเกาะน้อยโดยรอบ เมืองหลวงคือเซาตูเม ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเซาตูเมตั้งอยู่ในอ่าวกินี ห่างจากแผ่นดินใหญ่ของทวีปแอฟริกาประมาณ 200 กิโลเมตร ประเทศนี้ถูกอาณานิคมโดยโปรตุเกสในศตวรรษที่ 15 และได้รับเอกราชในปี 1975 ภาษาทางการคือภาษาโปรตุเกส โดยเศรษฐกิจมีพื้นฐานหลักจากการเกษตร (โกโก้, น้ำมันปาล์ม) และการท่องเที่ยวควรสังเกตว่า "Java" ไม่ใช่เมืองหรือภูมิภาคภายในประเทศนี้ Java เป็นเกาะหลักของอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองต่างๆ เช่น จาการ์ตาและสุราบายา และไม่มีความเกี่ยวข้องกับประเทศเซาตูเมและปรินซิปี ความสับสนนี้อาจเกิดจากการระบุชื่อผิด
เขตเสิ่นเหอเป็นเขตเมืองหลักของเมืองเสิ่นหยางในมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเสิ่นหยาง ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง วัฒนธรรม และการค้าของเมือง ในฐานะที่เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงเสิ่นหยาง เขตนี้มีมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่อุดมสมบูรณ์ พระราชวังหลวงเสิ่นหยาง ซึ่งเคยเป็นพระราชวังหลวงในช่วงต้นราชวงศ์ชิง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 58 ตารางกิโลเมตร เขตเสิ่นเหอมีประชากรถาวรประมาณ 700,000 คน บริหารงานโดยสำนักงานเขตย่อย 15 แห่ง และถือเป็นหนึ่งในเขตเมืองที่มีขนาดเล็กที่สุดแต่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของเมืองเสิ่นหยาง เขตนี้ได้รับประโยชน์จากการคมนาคมที่สะดวกสบาย โดยมีรถไฟใต้ดินสาย 1 และสาย 2 วิ่งผ่านทั้งเขต
เขตเสิ่นเหอทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน โดยเป็นที่ตั้งของเขตพัฒนาการเงินและการพาณิชย์เสิ่นหยาง นอกจากนี้ยังมีสถาบันการธนาคารหลักทรัพย์และประกันภัยมากมาย รวมถึงย่านการค้าที่มีชื่อเสียง เช่น จงเจียและตลาดหวายอิ้ม ซึ่งเป็นแหล่งรวมของอุตสาหกรรมค้าปลีกและบริการสมัยใหม่
นอกเหนือจากพระราชวังอิมพีเรียลเสิ่นหยางแล้ว เขตเสิ่นเหอ ยังมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ อาทิ บ้านตระกูลจาง และวัดฉางอัน ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากทุกปี เขตนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกทางวัฒนธรรมที่ครบครัน รวมถึงสถานที่สมัยใหม่อย่างเช่น โรงละครใหญ่เหลียวหนิง และพระราชวังวิทยาศาสตร์เสิ่นหยาง