เขตเวลา |
Europe/Bucharest |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+2 |
เวลาออมแสง |
UTC+3 |
เขตเวลา |
Asia/Shanghai |
เวลามาตรฐาน GMT / UTC |
UTC+8 |
เวลาออมแสง |
ภูมิภาคปัจจุบันไม่ได้ใช้เวลาฤดูร้อน |
เดวาเป็นเมืองหลวงของมณฑลฮูนedoara ในภาคตะวันตกของโรมาเนีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมูเรช มีประชากรประมาณ 60,000 คนเมืองนี้มีชื่อเสียงจากปราสาทเดวา ป้อมปราการศตวรรษที่ 13 ที่ตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟ ซึ่งให้ทัศนียภาพที่กว้างไกลและเป็นสัญลักษณ์ของประวัติศาสตร์ภูมิภาคนี้ เศรษฐกิจของเดวาเน้นอุตสาหกรรมและบริการเป็นหลัก และยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการขนส่งที่เชื่อมต่อภูมิภาคเทือกเขาคาร์เพเทียน
เดวา มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ได้รับการบันทึกครั้งแรกในปี 1269 โดยเคยเป็นป้อมปราการของอาณาจักรฮังการี สถาปัตยกรรมยุคกลางยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้ภายในเมือง รวมถึงปราสาทและโบสถ์แห่งพระไม้กางเขน ในด้านวัฒนธรรม เดวามีพิพิธภัณฑ์และโรงละคร และที่ตั้งใกล้กับแหล่งอารยธรรมดาเซียนสะท้อนให้เห็นถึงมรดกที่หลากหลายของโรมาเนีย เมืองนี้มีลักษณะภูมิอากาศแบบทวีปที่มีฤดูกาลชัดเจน ทำให้เหมาะสำหรับการท่องเที่ยว
เดวาเป็นประตูธรรมชาติสำหรับการสำรวจเทือกเขาคาร์เพเทียน โดยมีอุทยานแห่งชาติราสคานีอยู่ใกล้เคียงซึ่งเปิดโอกาสให้เดินป่าและท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เมืองนี้มีวิถีชีวิตที่เงียบสงบพร้อมโครงสร้างพื้นฐานที่พัฒนาอย่างดี ให้การเข้าถึงทรัพยากรด้านการศึกษาและการดูแลสุขภาพ ในฐานะศูนย์กลางสำคัญของภูมิภาคในโรมาเนีย เดวาผสมผสานมรดกทางประวัติศาสตร์กับความทันสมัย ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาสัมผัสเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของเมือง
อำเภอเซียนเฟิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองเอ๋อร์ซือ ตูเจียและเหมียว มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ตั้งอยู่ใจกลางเทือกเขาอู่หลิง เป็นถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ ชาวตูเจียและชาวเหมียว อำเภอมีอาณาเขตติดกับอำเภอซวนเอ๋อทางทิศตะวันออก อำเภอไหลเฟิงทางทิศใต้ เขตเฉียนเจียงของนครฉงชิ่งทางทิศตะวันตก และเมืองหลี่ชวนทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 2,550 ตารางกิโลเมตร
อำเภอเซียนเฟิงมีมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันล้ำค่าควบคู่ไปกับทิวทัศน์ธรรมชาติอันงดงาม ภายในเขตอำเภอยังมีแหล่งโบราณสถานเมืองตังเหย่ตูซี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก เป็นพยานแห่งการรุ่งเรืองและล่มสลายของระบบตูซีโบราณของจีน นอกจากนี้ อำเภอแห่งนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง เช่น อุทยานแห่งชาติป่าไม้ผิงเหยียนและถ้ำหวงจินตง ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากด้วยระบบนิเวศที่บริสุทธิ์และภูมิประเทศแบบหินปูน
เศรษฐกิจของเซี่ยนเฟิงมุ่งเน้นไปที่การเกษตร ผลิตชา สมุนไพร ผัก และผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรอื่นๆ อย่างอุดมสมบูรณ์ โดยมี "ชาหลวงเซี่ยนเฟิง" ที่เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การท่องเที่ยวได้พัฒนาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเสาหลักที่สำคัญของเศรษฐกิจท้องถิ่น นอกจากนี้ ภูมิภาคนี้ยังรักษาประเพณีทางชาติพันธุ์ที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ เช่น การเต้นรำเต๋อเจียเป่าโส่ว และงิ้วหนานจู๋