Strefa czasowa |
Asia/Bishkek |
Czas standardowy GMT / UTC |
UTC+6 |
Czas letni |
Daylight saving time is not observed in the current region. |
Strefa czasowa |
Africa/Sao_Tome |
Czas standardowy GMT / UTC |
UTC+0 |
Czas letni |
Daylight saving time is not observed in the current region. |
Osz jest drugim co do wielkości miastem w Kirgistanie, położonym w Kotlinie Fergańskiej na południu kraju, w pobliżu granicy z Uzbekistanem, i liczy około 300 000 mieszkańców. Jedno z najstarszych miast w Azji Środkowej, z historią sięgającą ponad 3000 lat, Osz było niegdyś ważnym węzłem Jedwabnego Szlaku i jest mieszanką różnych kultur. Ikoniczna góra Sulejman, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jest miejscem pielgrzymek muzułmanów i punktem widokowym. Gospodarka opiera się na tekstyliach, przetwórstwie spożywczym i handlu bazarowym, a Bazar Osz jest jednym z największych rynków w Azji Środkowej, przyciągającym podróżnych z sąsiednich krajów. Miasto znane jest z wieloetnicznego współistnienia, w którym żyją razem Kirgizi, Uzbecy i inne grupy, a także z różnorodności językowej i kulturowej. Osz jest również regionalnym centrum transportu i edukacji, z instytucjami takimi jak Osz State University.
Osz położony jest na pagórkowatym terenie na wysokości 940-1100 metrów nad poziomem morza i ma klimat kontynentalny z gorącymi i suchymi latami oraz łagodnymi zimami z niewielką ilością śniegu. Miasto rozciąga się wzdłuż rzeki Akbura, a okoliczne tereny rolnicze są bogate w bawełnę, owoce i inne uprawy. Jego strategiczne położenie łączy Kirgistan, Uzbekistan i Tadżykistan, co czyni go ważnym węzłem gospodarczym w Dolinie Fergany.
Turyści mogą odwiedzić Muzeum Góry Sulejmana, miejsca historyczne i tradycyjne warsztaty, a także poznać kulturę ręcznie gotowanego ryżu i innych przysmaków. Coroczne festiwale, takie jak Nowruz, prezentują etniczne pieśni, tańce i rękodzieło, odzwierciedlając przenikanie się kultur tureckiej i perskiej. Dzięki swojej inkluzywności i dziedzictwu historycznemu Osz jest popularnym miejscem do odkrywania dziedzictwa Azji Środkowej.
Wyspy Świętego Tomasza i Książęca to kraj wyspiarski w zachodnio-środkowej Afryce, składający się z wysp Świętego Tomasza i Książęcej oraz otaczających je wysepek, ze stolicą, Wyspą Świętego Tomasza i Książęcą, położoną w północno-wschodniej części Wysp Świętego Tomasza i Książęcej. Położony nad Zatoką Gwinejską, około 200 kilometrów od kontynentu afrykańskiego, kraj został skolonizowany przez Portugalię w XV wieku i uzyskał niepodległość w 1975 roku, z portugalskim jako językiem urzędowym i gospodarką opartą na rolnictwie (kakao, olej palmowy) i turystyce. Należy zauważyć, że "Jawa" nie jest miastem ani regionem kraju; Jawa jest główną wyspą Indonezji, z miastami takimi jak Dżakarta i Surabaya, i nie ma nic wspólnego z Wyspami Świętego Tomasza i Książęcą, prawdopodobnie z powodu pomylenia nazw.